Μία γυναίκα από τη Συρία, που κατάφερε να φτάσει στη Γερμανία, αναγκάστηκε να πληρώσει το χρέος του συζύγου της στους διακινητές με το κορμί της.

Η γυναίκα ήταν στη διάθεση του διακινητή, για σεξουαλικές επαφές, σε όλο το ταξίδι. Αλλη, έχασε τις αισθήσεις της από τον άγριο ξυλοδαρμό από Ούγγρο δεσμοφύλακα, όταν αρνήθηκε να «ξεπληρώσει» τα προνόμια που εκείνος είχε κερδίσει. Μία τρίτη, αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε αγόρι και να σταματήσει να κάνει μπάνιο, προκειμένου να κρατήσει μακριά τους άνδρες, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Σήμερα, σε ένα προσφυγικό κέντρο στο Βερολίνο, κοιμάται ακόμη και τα ρούχα της και- όπως αρκετές γυναίκες εκεί- βάζει μία κούτα μπροστά από την πόρτα της τα βράδια.

«Δεν υπάρχει κλειδαριά ή κλειδί», εξηγεί η Εσρά αλ- Χοράνι, μιλώντας στους New York Times. Εκείνη ήταν τυχερή, λέει. «Με χτύπησαν και με λήστεψαν μόνο», προσθέτει.

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη βία στη χώρα τους, έρχονται αντιμέτωπες με τους εκμεταλλευτές διακινητές, τους κινδύνους του ταξιδιού, αλλά και ένα αβέβαιο μέλλον στην Ευρώπη. Αυτά τα ρίσκα όμως είναι ακόμη μεγαλύτερα για τις γυναίκες.

Δεκάδες από αυτές, όπως και κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι που τις υποδέχονται κάνουν τρομερές αποκαλύψεις για τα όσα έχουν υποστεί αυτές οι γυναίκες. Πολλές από αυτές καταγγέλλουν βίαιη συμπεριφορά από άλλους πρόσφυγες, διακινητές, μέλη των οικογενειών τους αλλά και Ευρωπαίους αστυνομικούς.

Χαρακτηριστικό είναι πως σε ένα μόνο κέντρο προσφύγων στο δυτικό Βερολίνο, 44 από τις γυναίκες που έχουν φτάσει εκεί- κάποιες έχουν μόλις ενηλικιωθεί άλλες είναι άνω των 60- έχουν υποστεί σεξουαλική βία. «Αναγκαζόμαστε να πηγαίνουμε εμείς σε θεραπευτή δύο φορές το μήνα, για να αντιμετωπίσουμε αυτά που έχουμε ακούσει», λέει η Σούζαν Χόνε, ψυχολόγος στο συγκεκριμένο κέντρο.

Οι ιστορίες προκαλούν ανατριχίλα. Μία 30χρονη μητέρα από τη Συρία, που έφυγε από την πατρίδα της στις αρχές του 2015 μαζί με την οικογένειά της, έζησε τον εφιάλτη. Οταν τελείωσαν τα χρήματα του συζύγου της, για να τους περάσει ο διακινητής στη Βουλγαρία του πρόσφερε τη γυναίκα του ως πληρωμή. Επί τρεις μήνες εκείνη βιαζόταν σχεδόν καθημερινά, για να εξασφαλίσει το ταξίδι της οικογένειάς της μέχρι τον τελικό προορισμό. Σύντομα, άρχισε να την κακοποιεί ακόμη και ο ίδιος ο σύζυγός της.

Σήμερα, η γυναίκα έχει εξασφαλίσει άσυλο και ζει στο Βερολίνο με τα παιδιά της. Ο σύζυγός της, που ζει αλλού στη Γερμανία, την παρενοχλούσε και έχουν βγει ασφαλιστικά μέτρα σε βάρος του. Ομως εκείνη φοβάται τόσο πολύ μήπως την σκοτώσει είτε εκείνος είτε κάποιος συγγενής, που αρνείται ακόμη να πει το μικρό της όνομα.

Προβλήματα υπάρχουν και στην Ελλάδα. Ο Γουίλιαμ Σπίντλερ του ΟΗΕ μιλά για ανεπαρκείς χώρους στα ελληνικά νησιά, με αποτέλεσμα άνδρες, γυναίκες και παιδιά να κοιμούνται στους ίδιους χώρους. «Σε όλη την Ευρώπη πρόσφυγες έχουν καταγγείλει περιπτώσεις σεξουαλικής και οικογενειακής βίας», προσθέτει ο ίδιος.

Την ίδια ώρα, οι γυναίκες αυτές μπορεί να έχουν ξεφύγει από τον πόλεμο, αλλά συνεχίζουν να ζουν την καταπίεση. Χαρακτηριστικό είναι πως σε ένα κέντρο προσφύγων στη Γερμανία, μία γυναίκα από τη Συρία δεν έχει βγει από το κτίριο από τη στιγμή που έφτασε εκεί- πριν από δύο μήνες- καθώς ο σύζυγός της, ο οποίος δεν έχει φτάσει ακόμη στη Γερμανία, της απαγόρευσε να κάνει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν άνδρες που ξυλοκοπούν τις γυναίκες τους γιατί ζηλεύουν. Αλλος, που χτυπά τη σύζυγό του γιατί δεν έχουν κάνει ακόμη παιδιά. Ομως, σχεδόν καμία από αυτές δεν τους καταγγέλλει. Αισθάνονται απόλυτα εξαρτημένες από τους άνδρες τους.

Πάνω από 3.500 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν χαθεί μέχρι στιγμής στα νερά του αρχιπελάγους

Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες έφθασαν το 2015 στην Ευρώπη, προερχόμενοι κυρίως από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και δευτερευόντως την Ερυθραία και την Κεντρική Αφρική, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ.

Από αυτούς περισσότεροι από 850.000 «επέλεξαν» ως πύλη εισόδου τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, δημιουργώντας πρωτοφανείς εικόνες για τους κατοίκους, αφού οι δομές προσωρινής φιλοξενίας ήταν υποτυπώδεις έως ανύπαρκτες.

Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι καμιά χώρα, όσο ανεπτυγμένη και οργανωμένη και να ήταν, δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί επαρκώς στη μεγαλύτερη μεταναστευτική ροή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Περισσότεροι από 3.500 πρόσφυγες και μετανάστες είναι μέχρι στιγμής ο τραγικός απολογισμός των ανθρώπων που χάθηκαν στα παγωμένα νερά του Αιγαίου επιχειρώντας το επικίνδυνο ταξίδι - πάνω σ' ένα υπερφορτωμένο σαπιοκάραβο ή φουσκωτό δουλεμπορικό - από τα τουρκικά παράλια.

Η φωτογραφία της σορού του μικρού Αϊλάν να κείτεται σαν να κοιμάται, σε μια απόμερη ακτή της Μικράς Ασίας τον περασμένο Αύγουστο, έκανε τον γύρο του κόσμου συγκλονίζοντας την κοινή γνώμη, που μέχρι τότε έκανε πως δεν άκουγε και δεν έβλεπε μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση του αιώνα.

Πολιτικό κόστος

Η Γερμανία άνοιξε τα σύνορά της δεχόμενη περισσότερους από 800.000 πρόσφυγες από τη Συρία και η Άνγκελα Μέρκελ έγινε η «Μητερούλα» πλέον όχι μόνο των Γερμανών, αλλά εκατοντάδων χιλιάδων βασανισμένων ανθρώπων.

Ο ανθρωπισμός της Γερμανίδας καγκελάριου όμως χάθηκε όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το πολιτικό κόστος των έντονων επικρίσεων για τη στάση της στο προσφυγικό, από μέλη μέσα στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, γεγονός που την υποχρέωσε να αλλάξει στάση.

Δώδεκα Σύνοδοι Κορυφής έγιναν για το προσφυγικό φέτος. Όμως καμιά από τις αποφάσεις που λήφθηκαν σε κάθε μία εξ αυτών, δεν υλοποιήθηκε.

Το πρόγραμμα επανεγκατάστασης 160.000 προσφύγων σε βάθος δύο ετών από την Ελλάδα και την Ιταλία προς το παρόν εφαρμόζεται μόνο στα χαρτιά, ενώ οι κατασκευή των περιβόητων hot spots προχωρά με ρυθμό «χελώνας».

Προς το παρόν, μόλις 190 πρόσφυγες από την Ερυθραία και το Αφγανιστάν έχουν επανεγκατασταθεί.

Πολλά από τα 28 κράτη-μέλη της Ε.Ε. δείχνουν απροθυμία να δεχθούν πρόσφυγες στις χώρες τους. Το οξύμωρο είναι ότι τη μεγαλύτερη και πιο έντονη αντίδραση εμφανίζουν οι κυβερνήσεις και κάτοικοι χωρών της Βαλτικής, που γνώρισαν την αυταρχική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης και των κλειστών συνόρων, αλλά ταυτόχρονα ευνοήθηκαν τα μέγιστα κατόπιν της ένταξής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν, στην Ουγγαρία, ήταν η πρώτη που τον περασμένο Ιούλιο επέλεξε να κλείσει τα σύνορα εμποδίζονταν χιλιάδες πρόσφυγες να διασχίσουν τα εδάφη της με τελικό προορισμό την Αυστρία και τη Γερμανία, ενώ την πολιτική των κλειστών συνόρων ακολούθησαν στη συνέχεια και άλλα κράτη, ακυρώνοντας ουσιαστικά την πολιτική των ανοικτών συνόρων της Συνθήκης Σένγκεν.

Ασυνόδευτα προσφυγόπουλα

Την ίδια ώρα, οι ακραίες φωνές σε όλη την Ευρώπη κατά των προσφύγων και των μεταναστών αυξάνονται, παράλληλα με τα ποσοστά των ακροδεξιών και νεοναζιστικών κομμάτων στη Γαλλία (Μαρίν Λεπέν και Εθνικό Μέτωπο) και τη Σκανδιναβία (Σουηδοί Δημοκράτες, Κίνημα Αντίστασης στη Φινλανδία).

«Η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν ότι το πρόγραμμα μετεγκατάστασης θα ξεκινούσε άμεσα. Φαίνεται όμως πως η μηχανή της Ε.Ε. δουλεύει με ντίζελ και χρειάζεται λίγο χρόνο, για να ζεσταθεί και να πάρει μπρος» ήταν η σκωπτική αναφορά του Eugenio Ambrosi, γενικού διευθυντή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τους πρόσφυγες.

Ο 8χρονος Αλί Ρεζά βρέθηκε να περπατά μόνος του στους δρόμους της Χίου. Η 12χρονη Χαμίντα επιβίωσε από ναυάγιο, έχοντας χάσει στα κύματα τους γονείς και τα αδέλφια της. Ο 9χρονος Ομράν χωρίστηκε βίαια από την οικογένειά του κατά τη διάρκεια του περάσματος από την Τουρκία και κατέληξε μόνος στη Λέσβο.

Ο 15 χρόνων τυφλός Φαρχάντ έφτασε μέχρι την Ελλάδα «κρατώντας χέρια» με στόχο να φτάσει στον αδελφό του στη Γερμανία. Η 13χρονη Αϊσέ έφυγε από τη χώρα της για να αναζητήσει ασφαλή ζωή και να μπορέσει να πάει σχολείο.

Υπολογίζεται ότι χιλιάδες παιδιά έρχονται μόνα τους στην Ελλάδα (σ.σ.: περισσότερα από 90.000 παιδιά έφτασαν μέσα στο 2015 στην Ελλάδα), έχοντας χάσει τους γονείς τους ή έχοντας χωριστεί απ' αυτούς. Τα παιδιά αυτά έρχονται από χώρες όπου επικρατούν βία και συγκρούσεις, όπως η Συρία και το Αφγανιστάν, και κατά συνέπεια αποτελούν μια από τις πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (σ.σ.: με υψηλό κίνδυνο έκθεσης σε κυκλώματα διακίνησης και εκμετάλλευσης), δήλωσε στο «Π» η κυρία Λώρα Παππά, πρόεδρος της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση, που τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχει μεριμνήσει για την επιτροπεία και μετεγκατάσταση σε κάποια χώρα της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης για περισσότερα από 2.800 προσφυγόπουλα.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, είναι στον εντοπισμό των ασυνόδευτων παιδιών, αφού πολλοί επιτήδειοι τα πείθουν να δηλώνουν κατά τη διαδικασία ταυτοποίησής τους ενήλικοι, παρ' ότι είναι οφθαλμοφανές ότι είναι μικρότερα από 18 χρόνων. Επίσης, έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις που από το πουθενά εμφανίζονται μετανάστες που δηλώνουν συγγενείς (θείοι ή αδέλφια) αυτών των παιδιών, δίχως να υπάρχει κανένας τρόπος επαλήθευσης των όσων υποστηρί¬ζουν» προσθέτει η πρόεδρος της ΜΕΤΑδρασης.

Με τις προσφυγικές ροές στα ελληνικά νησιά να συνεχίζονται ανεξέλεγκτες - μόνο το τελευταίο τριήμερο περισσότεροι από 2.500 πρόσφυγες και μετανάστες έφθαναν καθημερινά κυρίως στη Λέσβο και δευτερευόντως στη Σάμο και τη Χίο -, η ΜΕΤΑδραση ενισχύει τις υπηρεσίες της στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και προχωρά στη δημιουργία μεταβατικών δομών φιλοξενίας στη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο, με στόχο την προστασία των παιδιών από την κράτηση και τα κυκλώματα.

H πρώτη μεταβατική δομή φιλοξενίας λειτουργεί ήδη στη Λέσβο φροντίζοντας για τη στέγαση, σίτιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των αθώων θυμάτων της προσφυγικής κρίσης, ενώ σήμερα ολοκληρώνεται με μεγάλη επιτυχία η υπηρεσία «ΠΡΟΣΦΕΡΩ», με τη συνδρομή και συμπαράσταση των τριών μεγάλων εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, οι οποίες καλούν τους συνδρομητές τους να στείλουν ένα sms στον πενταψήφιο αριθμό 19059 γράφοντας τη λέξη «ΔΡΑΣΗ», συνεισφέροντας με αυτόν τον τρόπο ένα ευρώ στην οργάνωση.

topontiki.gr

Πρόσφυγας από τη Συρία άφησε το πρωί την τελευταία της πνοή στην ακτή της Κρατήγου, νότια της πόλης της Μυτιλήνης, αμέσως μετά την άφιξη της με μία από τις βάρκες που μετακινούνται πρόσφυγες και μετανάστες στη Λέσβο από τις απέναντι ακτές.

Η 60χρονη γυναίκα, σύμφωνα με πληροφορίες, έπασχε από σοβαρό καρδιακό νόσημα και η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε από τις κακές καιρικές συνθήκες σε συνδυασμό με την κακουχία του ταξιδιού.

Εξάλλου χθες έγινε η ταφή του εξάμηνου βρέφους που είχε πεθάνει την περασμένη Τετάρτη στον καταυλισμό προσφύγων στον Καρά Τεπέ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ιατροδικαστική έκθεση έδειξε πρόβλημα στους πνεύμονες του βρέφους.