Σαράντα δύο εκατομμύρια ευρώ που έκαναν φτερά! 10.000 εξαπατημένοι Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία και ένας ιδιοκτήτης εταιρείας ασφαλιστικών προϊόντων που παραμένει ασύλληπτος, συνθέτουν μια υπόθεση που απασχολεί την ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά και χιλιάδες Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία, εδώ και αρκετά χρόνια.

Πρωταγωνιστής είναι ο Θανάσης Σακελλαρίου επιχειρηματίας από τη Λάρισα που μετανάστευσε το 1972 στη Γερμανία για να ένα καλύτερο μέλλον.

Τα πρώτα χρόνια της παραμονής του εκεί ο Θανάσης Σακελλαρίου ασχολείται με συνεργεία αυτοκινήτων ως μηχανικός ενώ εργάζεται περιστασιακά και ως τεχνίτης. Γνωρίζει την μετέπειτα σύζυγό του Γκιζέλα με την οποία αποφασίζουν να εκμεταλλευτούν το γεγονός πως εκείνος είναι Έλληνας και το 1977 ιδρύουν ασφαλιστική εταιρεία πουλώντας ασφάλειες ζωής και συνταξιοδοτικά προγράμματα σε Έλληνες μετανάστες οι οποίοι εμπιστεύονται τον Λαρισαίο επιχειρηματία και ασφαλίζονται στην εταιρεία του.

Το 1992 ο Θανάσης Σακελαρίου ιδρύει στην Ελλάδα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία «Φάου ντε Φάου Λέμπεν Ιντερνάσιοναλ» και παίρνει άδεια από το αρμόδιο υπουργείο Εμπορίου παρουσιάζοντας κεφάλαια 500 εκατομμυρίων δραχμών ή 1.471.000 ευρώ περίπου. Ο έξυπνος επιχειρηματίας πουλάει ασφαλιστικά προϊόντα από την πρώτη του εταιρεία στη δεύτερη με προμήθεια 10% επί των ασφαλίστρων όταν στη Γερμανία ασφαλιστικοί κολοσσοί πληρώνονταν προμήθεια για ανάλογα συμβόλαια μόνο 2%.

Τα χρήματα που πλήρωναν οι ασφαλισμένοι καταθέτονταν σε τραπεζικούς λογαριασμούς που διέθετε η «Φαου ντε Φαου Λέμπεν Ιντερνασιοναλ» στη Γερμανία.

Κάθε χρόνο από το 1992 ο κ. Σακελλαρίου ανανέωνε την άδειά του από το Ελληνικό Δημόσιο παρουσιάζοντας όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια ψευδή στοιχεία για το αποθεματικό της εταιρείας.

Τα χρήματα που αποκόμιζε ο κ. Σακελλαρίου από τις ασφάλειες ζωής, τα συνταξιοδοτικά και τα άλλα ασφαλιστικά προϊόντα που πουλούσε στους Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία αλλά και σε εκατοντάδες άλλους στην Ελλάδα βοηθούσαν ώστε η οικογένεια Σακελλαρίου να ζει πλουσιοπάροχα καλύπτοντας και με το παραπάνω τις ανάγκες της. Η αγάπη της κόρης του Μύριαμ για τα άλογα δεν άφησε ασυγκίνητο τον κ. Σακελλαρίου ο οποίος ξόδευε αρκετά χρήματα για να της αγοράσει ίππους με τους οποίους μάλιστα είχε αγωνιστεί και με τα ελληνικά χρώματα. Ο γιος της οικογένειας ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από εκείνο του πατέρα του και της μητέρας του και δεν ασχολήθηκε με τις ασφάλειες αλλά με τον ιατρικό κλάδο.

Το όνομα «Φαου ντε φαου Λέμπεν Ιντερνάσιοναλ» είχε γίνει στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και του 2000 συνώνυμο της σιγουριάς και της ασφάλειας για κάθε έναν Έλληνα μετανάστη που πλήρωνε τα συμβόλαιά του για να έχει αργότερα κάποια χρήματα.

Αυτά τα χρήματα διεκδίκησαν κάποιοι λίγο μετά το 2008 αλλά ο κ. Σακελλαρίου και η εταιρεία του δεν ανταποκρίνονταν στις οχλήσεις τους.

Ήδη από τα τέλη του 2008 η εποπτική Αρχή στη Γερμανία έγινε δέκτης εκατοντάδων καταγγελιών για την αφερεγγυότητα της εταιρείας η οποία μέχρι και το 2009 ανανέωνε την άδειά της από το ελληνικό Δημόσιο.

Το 2010 η γερμανική εποπτική αρχή ενημερώνει για τις καταγγελίες την αρμόδια αρχή στην Ελλάδα και η Εποπτεία Ιδιωτικής Ασφάλισης της Τράπεζας της Ελλάδος διαπιστώνει σε έλεγχό της ότι τα πιστοποιητικά που η εταιρεία προσκόμιζε για την επιβεβαίωση των αποθεμάτων της ήταν πλαστά. Έτσι τον Ιανουάριο του 2011 γίνεται ανάκληση της άδειας για την «Φαου ντε Φαου Λεμπεν Ιντερνασιοναλ» (VDV Leben) ενώ το τηλεφωνικό κέντρο στο Εγγυητικό Κεφάλαιο έχει κατακλυστεί από πελάτες της ασφαλιστικής εταιρείας VDV Leben, οι οποίοι ρωτούν με αγωνία για την τύχη των χρημάτων τους.

Ο κ. Σακελλαρίου και συνεργάτες του διαβεβαιώνουν τους ασφαλισμένους που είναι φυσικά Έλληνες της Γερμανίας ότι τα χρήματα προέρχονται από τα αποθέματα της εταιρείας τα οποία μάλιστα τηρούν η Τράπεζα της Ελλάδος και το Εγγυητικό Κεφάλαιο. Ωστόσο η αλήθεια που αποκαλύπτεται είναι αρκετά σκληρή για τους ασφαλισμένους της VDV Leben μιας και τα χρήματα αυτά δεν υπάρχουν.

Αυτή ήταν άλλωστε και η αιτία για την ανάκληση της εταιρείας τον Ιανουάριο του 2011, όταν η ΕΠΕΙΑ, διαπίστωσε ότι τα πιστοποιητικά που η εταιρεία προσκόμιζε για την επιβεβαίωση των αποθεμάτων της ήταν πλαστά. Το έλλειμμα που διαπιστώθηκε στην εταιρεία ή άλλως τα χρήματα που έκαναν «φτερά» ήταν ούτε λίγο ούτε πολύ 42 εκατ. ευρώ.

Η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, που ακολούθησε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της και ο διορισμός εκκαθαριστή, απέδειξαν ότι τα περιουσιακά στοιχεία της VDV Leben δεν ξεπερνούν τα 2 εκατ. ευρώ και τελούν υπό κατάσχεση σε γερμανική τράπεζα.

Τα θύματα του κ. Σακελλαρίου καταθέτουν μηνύσεις και αγωγές σε Ελλάδα και Γερμανία. Στα ελληνικά δικαστήρια ο κ. Σακελλαρίου αλλά και η σύζυγός του Γκιζέλα, εναντίον των οποίων κατατέθηκαν οι μηνύσεις, δεν εμφανίζονται ποτέ ενώ εκδίδεται ένταλμα σύλληψής τους. Οι ελληνικές αρχές ζητούν την έκδοσή του στη χώρα μας αλλά οι γερμανικές αρχές δεν τους εκδίδουν επικαλούμενοι απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η έκδοση σε κράτη όπου οι συνθήκες κράτησης δεν συνάδουν με την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ως εκ τούτου ο κ. Σακελλαρίου παραμένει ελεύθερος όπως και η σύζυγός του, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι και σήμερα στα 71 του χρόνια ασχολείται με ασφαλιστικά προϊόντα έχοντας ιδρύσει νέα εταιρεία.

Στις ιστορίες που περιβάλλουν τον κ. Σακελλαρίου είναι και η προσπάθειά του να συμπεριλάβει στα περιουσιακά στοιχεία που προορίζονται για ασφαλιστική τοποθέτηση υπέρ των ασφαλισμένων και ένα σπαθί του λόρδου Βύρωνα το οποίο σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού τύπου είχε αγοράσει στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1992 σε δημοπρασία του Λονδίνου έναντι 9.200.000 δραχμών (περίπου 2,7 εκατομμύρια ευρώ)

Σύμφωνα με πληροφορίες οι ζημιωθέντες της εταιρείας του κ. Σακελλαρίου είναι περίπου 10.000 Έλληνες μετανάστες στην Γερμανία στην πλειοψηφία τους. Ένα μέρος από αυτούς έχει αποζημιωθεί σε ποσοστό 70% των συμβολαίων του από το Εγγυητικό Κεφάλαιο, ωστόσο ένα μεγάλο ποσοστό δεν έχει αποζημιωθεί αφού το Ελληνικό Δημόσιο δεν αναγνωρίζει τα ασφαλιστικά προϊόντα που τους είχε πουλήσει ο κ. Σακελλαρίου.

Για το λόγο αυτό έχει κατατεθεί αγωγή εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου από εκείνους που δεν έχουν αποζημιωθεί και έχασαν τα χρήματά τους, καθώς όπως υποστηρίζουν στην αγωγή τους το Ελληνικό Δημόσιο έδινε από το 1993 έως και το 2010 άδεια στη συγκεκριμένη εταιρεία παρόλο που, όπως αποδείχθηκε, προσκόμιζε πλαστά στοιχεία για το αποθεματικό της.

Οι χρήστες της ιστοσελίδας, κλήθηκαν, όπως κάθε χρόνο, να ψηφίσουν τα καλύτερα και τα χειρότερα αεροδρόμια βάσει κριτηρίων όπως η εξυπηρέτηση πελατών, άνεση, υπηρεσίες-υποδομές-διαθέσιμες δραστηριότητες, επιλογές εστίασης, ασφάλεια-μετανάστευση, καθαριότητα, πλοήγηση και ευκολία στις μετακινήσεις και δυνατότητα ύπνου στους χώρους του αεροδρομίου.

Τα τέσσερα ελληνικά αεσροδρόμια που «διακρίθηκαν», είναι αυτά του Ηρακλείου, της Ρόδου, της Σαντορίνης και των Χανίων, που όπως φαίνεται δεν ικανοποίησαν σε κανένα σημείο τους ταξιδιώτες. Σημειώνεται ότι και πέρυσι στην αντίστοιχη λίστα τα αεροδρόμια αυτά, είχαν πάλι την «τιμητική» τους, με το αεροδρόμιο της Σαντορίνης να έχει ψηφιστεί ως το χειρότερο. Φέτος την θέση αυτή κατέλαβε το Ηράκλειο.

Δείτε το περυσινό ρεπορτάζ του money-tourism.gr, εδώ.

Η λίστα

Η λίστα των 10 χειρότερων αεροδρομίων έχει ως εξής:

1. Διεθνές Αεροδρόμιο Ηρακλείου, Ελλάδα
2. Διεθνής Αερολιμένας Ρόδου, Ελλάδα
3. Paris Beauvais-Tillé, Γαλλία
4. Εθνικός Αερολιμένας Σαντορίνης, Ελλάδα
5. Διεθνές Αεροδρόμιο Cluj, Ρουμανία
6. Διεθνής Αερολιμένας Ρώμης Ciampino, Ιταλία
7. Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον, Ηνωμένο Βασίλειο
8. Διεθνής Αερολιμένας Χανίων, Ελλάδα, Ελλάδα
9. Αεροδρόμιο Berlin Schönefeld, Γερμανία
10. Αεροδρόμιο Βερολίνου Tegel, Γερμανία

Διαβάστε περισσότερα: Τέσσερα ελληνικά αεροδρόμια στα χειρότερα της Ευρώπης - ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr http://money-tourism.gr/tessera-ellinika-aerodromia-sto-evropaiko-top-10/#ixzz4wQJujMO9
Follow us: @money_tourism on Twitter | xrimantourismos on Facebook

Χαρακτηριστικοί είναι και οι τίτλοι από τα εξώφυλλα της εποχής: 

«Το έγκλημα του αιώνα στη Θάσο», «Ο γιος του Φρανκενστάιν», «Αμόκ αίματος στη Θάσο», «Ο κανίβαλος που άκουγε… Τσαϊκόφκσι»...

Φοιτητές του τμήματος του ΕΚΠΑ και του Παντείου Πανεπιστημίου, συνέταξαν μια συν-εργασία για την υπόθεση Σεχίδη, η οποία δημοσιεύτηκε στο crimetimes και πιστοποιεί-με το παραπάνω-ότι το προαναφερόμενο σενάριο αποφυλάκισης του Θεόφιλου Σεχίδη δεν είναι απλώς ένα… σενάριο.

Τι γράφει το crimetimes.gr

Το έγκλημα που συγκλόνισε μια ολόκληρη χώρα

Ήταν 8 Αυγούστου του 1996. Το μικρό νησί της Θάσου έμελε να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον μετά την αποκάλυψη της πενταπλής ανθρωποκτονίας του μαζικού δολοφόνου Θεόφιλου Σεχίδη. Ο 24χρονος τότε φοιτητής Νομικής συλλαμβάνεται και ομολογεί το αποτρόπαιο έγκλημα που διέπραξε τρεις μήνες πριν και συγκλόνισε όλη την Ελλάδα. Στις 19 και 20 Μαϊου 1996 σκότωσε πέντε μέλη της οικογένειάς του, το θείο του, τον πατέρα του, τη μητέρα του, την αδελφή του και τη γιαγιά του.

Ο Θεόφιλος Σεχίδης οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Καβάλας και του ασκήθηκε ποινική δίωξη για ανθρωποκτονίες κατά συρροή, οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή, όπως επίσης και για περιύβριση νεκρού. Παρόλο που ο Σεχίδης είχε υποβάλλει έφεση, στις 2 Ιουνίου 1998, την απέσυρε, δηλώνοντας: «Δεν έχω τίποτα καινούριο να παρουσιάσω στο δικαστήριο… Όταν υπάρχουν πέντε πτώματα από πίσω, τι ρόλο μπορεί να παίζει ο πρότερος έντιμος βίος; Ασφαλώς θα με ενδιέφερε να μειωθεί η ποινή. Αλίμονο. Αλλά, η υπόθεση είναι εσχάτως σοβαρή. Τι μπορεί να γίνουν οι πέντε φορές ισόβια; Είτε τρις, είτε δις ισόβια, μια ζωή στη φυλακή είναι πάλι». Η υπόθεση του Θεόφιλου Σεχίδη, αλλά και η αμφιλεγόμενη προσωπικότητά του, απασχόλησαν διάφορα επιστημονικά πεδία στο πέρασμα των χρόνων.

Η σχιζότυπη διαταραχή που εξελίχθηκε σε σχιζοφρένεια

Επί πέντε μήνες ο καθηγητής ψυχιατρικής Γιώργος Καπρίνης, μαζί με τον ψυχίατρο Χρήστο Σκαρόπουλο παρακολούθησαν το Θεόφιλο Σεχίδη και συνέταξαν σχετική πραγματογνωμοσύνη. Σύμφωνα με αυτή, στον 24χρονο φοιτητή καταλογίστηκε πλήρης ευθύνη και επίγνωση των πράξεών του, καθώς ήταν «άτομο προσανατολισμένο στο χώρο, το χρόνο και τον εαυτό του και έχει καλά οργανωμένο λόγο, απαντά με ευθύτητα, έχει χιούμορ, απουσιάζει όμως το συναίσθημα». Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν πως δεν πάσχει από σχιζοφρένεια, αλλά από σχιζότυπη διαταραχή, η οποία θα μπορούσε να αναπτυχθεί σε σχιζοφρένεια, όμως δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

2010. Ο ψυχίατρος στον ΟΚΑΝΑ του Αττικού Νοσοκομείου, Γεώργιος Τζεφεράκος, ο οποίος προσέφερε τις υπηρεσίες του στα καταστήματα κράτησης της ψυχιατρικής πτέρυγας Κορυδαλλού εκείνη την περίοδο, εξέφρασε την άποψή του για το αν τελικά είναι ψυχικά υγιής ο Θεόφιλος Σεχίδης ή όχι. «Ο Θεόφιλος Σεχίδης πάσχει από σχιζοφρένεια. Μερικές φορές, ειδικά στις αρχικές φάσεις της ψυχικής νόσου, είναι δύσκολο να τεθεί μια οριστική διάγνωση. Στις ψυχιατρικές διαγνώσεις ο παράγοντας ‘’χρόνος’’ παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, γιατί η κλινική εικόνα του ασθενούς εμπλουτίζεται ή και αλλάζει».

Η αίτηση αποφυλάκισης

2016. Ο Θ εόφιλος Σεχίδης έχει ήδη υποβάλει αίτηση αποφυλάκισης για το 2017, την οποία δικαιούται σύμφωνα με το νόμο 4322. Σύμφωνα με τον δικηγόρο -εγκληματολόγος Διονύσης Χιόνη, ο Ποινικός Κώδικας ορίζει ότι σε περίπτωση που συντρέχουν σωρευτικά δύο ή τρεις ποινές ισόβιας κάθειρξης, ο κρατούμενος πρέπει για κάθε μία από αυτές να παραμείνει πραγματικά 15 χρόνια στην φυλακή. Για να απολυθεί, υπό όρους ο κατάδικος αυτός, πρέπει να έχει εκτίσει το άθροισμα των ποινών αυτών, όχι όμως πάνω από 25 χρόνια.

Από τα 25 χρόνια πρέπει να έχει εκτίσει πραγματικά τα 19 χρόνια και για τα υπόλοιπα 6 χρόνια μπορεί να χωρήσει ευεργετικός υπολογισμός, δηλαδή κάθε ημέρα στη φυλακή να υπολογίζεται ευεργετικά ως 2 ημέρες εκτιόμενης ποινής, εφόσον ο κατάδικος εργάζεται ή δε μπορεί αιτιολογημένα να εργαστεί, επειδή για παράδειγμα πάσχει από ιδιαίτερα βαριά ασθένεια (AIDS, κακοήθη νεοπλάσματα, νεφρική ανεπάρκεια, κ.λπ.), είναι ανάπηρος ή συντρέχει στο πρόσωπό του μία από τις παρεμφερείς προϋποθέσεις που ορίζει το άρθρο 105 του Ποινικού Κώδικα.

Η ιστορία θέλει τον Σεχίδη να άκουγε Τσαϊκόφσκι την ώρα που τεμάχιζε τα πτώματα των συγγενών του. Γι’ αυτό και πολλοί τον αποκαλούσαν «ο κανίβαλος που άκουγε Τσαϊκόφσκι» – ΦΩΤΟ EUROKINISSI
Ο Σεχίδης, λοιπόν, εφ’ όσον έχει συμπληρώσει 19 έτη εγκλεισμού και εφ’ όσον δύναται να αιτηθεί ευεργετικό υπολογισμό άλλων 6 ετών, τότε έχει δικαίωμα να υποβάλει αίτηση απόλυσης υπό όρους. Ο κ. Χιόνης, ωστόσο, σημειώνει ότι αυτό δε σημαίνει αυτόματα ότι η αίτηση θα γίνει δεκτή από το αρμόδιο δικαστικό Συμβούλιο, ειδικά αν αντιμετωπίζει ακόμα προβλήματα ψυχιατρικής φύσης. «Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ψυχίατρος που θα υπογράψει για την αποφυλάκιση», δηλώνει ο αρχιφύλακας της ψυχιατρικής πτέρυγας των φυλακών Κορυδαλλού, Αντώνης Αραβαντινός.

«Επικοινωνεί κανονικότατα. Δε βρίσκεται στην απομόνωση. Αν με δει εδώ θα μου πει ‘’Αντώνη δώσε μου ένα τσιγαράκι’’. Θέλει πολλά τσιγάρα», συμπληρώνει ο κ. Αραβαντινός. Για ένα μεγάλο διάστημα ο Θεόφιλος ήταν εκτός αγωγής. «Από το 2011 παίρνει αγωγή σε ένεση. Αλομπερτίνη ντεκανουάζ. Αυτά είναι τα φάρμακά του», προσθέτει. Από το Νοέμβριο του 2016 κάνει μία ένεση με τριπλή δόση του συγκεκριμένου φαρμάκου κάθε 31 μέρες. «Χάπια έχει να πάρει από το 2010. Τα παίρνει, όμως, σε ένεση. Από το 2010, λοιπόν, αυτός ζει στην αυταπάτη ότι παίρνει βιταμίνες. Ο ίδιος το ξέρει ότι λέει ψέματα. Άμα τον κουβεντιάσεις, σε μια άλλη φάση, θα σου πει ‘’φάρμακα μου δίνουν και αυτοί μου λένε έτσι και εγώ τα παίρνω’’».

Θέλει να επιστρέψει στη Θάσο

Ο κ. Αραβαντινός αναφέρει: «Έχει μία ξαδέρφη στη Θάσο και λέει ότι θα πάει να μείνει σε αυτή, καθώς δεν του έχει μείνει κανένα περιουσιακό στοιχείο». Πέραν από τον εναπομείναντα περίγυρό του υπάρχει και μία κοινωνία που θα πρέπει να τον δεχτεί σε περίπτωση που ο Θεόφιλος αποφυλακιστεί. Είναι έτοιμη η κοινωνία να τον εντάξει; «Γιατί να είναι έτοιμη η κοινωνία να τον δεχτεί; Αυτός είναι έτοιμος; Γιατί αν είναι έτοιμος μπορεί να ενταχθεί. Εγώ θεωρώ ότι η κοινωνία δεν είναι υποχρεωμένη να είναι έτοιμη για κανέναν».

Ο κ. Χιόνης σημειώνει επίσης ότι ο Σεχίδης, όποτε κι αν αποφυλακιστεί, είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσει ιδιαίτερες δυσκολίες. «Οι δεδομένες κοινωνικές αγκυλώσεις, τα στιγματιστικά στερεότυπα του «αποφυλακισμένου» και του «ψυχασθενή», αλλά και η σοβαρή δυσλειτουργία ικανών κρατικών ψυχιατρικών θεραπευτικών δομών εμποδίζουν την ομαλή κοινωνική επάνοδο οποιουδήποτε ατόμου με αυτά τα χαρακτηριστικά». Ας προστεθεί ότι και η έλλειψη υποστηρικτικού οικογενειακού περιβάλλοντος είναι καταλυτική σε παρόμοιες περιπτώσεις. Επιπλέον, όμως, λόγω της αρνητικής διασημότητάς του, είναι βέβαιο ότι ο Σεχίδης θα έχει να αντιμετωπίσει ένα ιδιότυπο εντονότερο κοινωνικό στίγμα, που θα αποτελέσει σημαντικό ανασχετικό παράγοντα της ολοκληρωμένης ενσωμάτωσής του, εάν και εφόσον μπορέσει τελικά να την υποστηρίξει».

Όσοι ειδικοί και αν σπεύσουν να ερμηνεύσουν, όσες έρευνες κι αν γίνουν, όπως είχε δηλώσει και η Φωτεινή Τσαλίκογλου, καθηγήτρια ψυχολογίας και ψυχαναλύτρια, «τα κίνητρα της πράξης θα μείνουν θαμμένα στα ερέβη του ταραγμένου του νου». Οι σκέψεις και τα συναισθήματα του δράστη, από τη σύλληψη μέχρι την εκτέλεση του εγκλήματος, θα μείνουν ες αεί στην ιστορία του. Η ανθρώπινη δράση, ακόμη και η εγκληματική, δε μπορεί να μπει σε καλούπια, σε κανονικότητες και λογικότητες, δε μπορεί να προβλεφθεί μαθηματικά, ούτε να ενταχθεί μέσα στα πλαίσια μιας περιχαρακωμένης σκέψης.

 iefimerida.gr